آیا بانک‌های آمریکایی می‌توانند برای تسهیل تراکنش‌ها رمزارز نگه دارند؟

خلاصه خبر

• بانک‌های ملی آمریکا اکنون اجازه دارند رمزارز مورد نیاز برای پرداخت کارمزدهای شبکه بلاک‌چین را نگهداری کنند تا خدمات مبتنی بر بلاک‌چین را ارائه دهند.
• اداره کنترل ارزهای آمریکا (OCC) اعلام کرده است که نگهداری رمزارز برای پرداخت هزینه تراکنش‌های بلاک‌چین یک فعالیت جانبی قانونی برای بانک‌ها محسوب می‌شود.
• بانک‌ها باید مقدار رمزارز نگهداری‌شده را فقط به اندازه نیاز عملیاتی و برای کارکردهای خاص تعیین‌شده محدود کنند و از ایجاد موقعیت‌های سرمایه‌گذاری اجتناب کنند.
• این تصمیم تنها شامل بانک‌های تحت نظارت OCC است و بانک‌های ایالتی هنوز با سیاست‌های متفاوتی در زمینه نگهداری رمزارز مواجه‌اند.

به گزارش American Banker، این تصمیم می‌تواند تحولاتی را در نحوه انجام تراکنش‌ها و خدمات مبتنی بر رمزارز توسط بانک‌ها ایجاد کند.

آیا نگهداری رمزارز توسط بانک‌های آمریکایی برای تسهیل تراکنش‌ها قانونی است؟

در جدیدترین تحولات مقرراتی، بانک‌های ملی آمریکا مجاز شده‌اند رمزارزهایی مانند اتریوم را در ترازنامه خود نگهداری کنند، البته فقط برای پرداخت هزینه تراکنش‌های شبکه‌های بلاک‌چین که به آن “کارمزد شبکه” یا “گس فی” گفته می‌شود. این تغییر با صدور نامه رسمی از سوی اداره کنترل ارزهای آمریکا (OCC) اعلام شده است. طبق این ارزیابی حقوقی، نگهداری رمزارز برای هزینه‌های عملیاتی مربوط به تراکنش‌ها، فعالیتی قانونی و جانبی با ماهیت بانکداری محسوب می‌شود و به بانک‌ها اجازه می‌دهد برخی خدمات مبتنی بر فناوری بلاک‌چین را بدون نیاز به واسطه‌های بیرونی انجام دهند.

جزئیات بیشتر: قیمت اتریوم

تا پیش از این تصمیم، بانک‌ها یا از ورود به فعالیت‌های زنجیره‌ای (on-chain) صرف‌نظر می‌کردند یا برای پرداخت هزینه شبکه مجبور بودند از خدمات شرکت‌های فین‌تک استفاده کنند. اکنون بانک‌ها می‌توانند به طور مستقیم رمزارز مورد نیاز خود را برای انجام تسویه تراکنش‌ها نگهداری نمایند و این موضوع می‌تواند سرعت و کارایی فعالیت‌های بانکی مبتنی بر فناوری دفتر کل توزیع‌شده (DLT) را افزایش دهد.

crypto custody: چه الزاماتی برای بانک‌ها وجود دارد؟

در موضوع crypto custody یا نگهداری رمزارز توسط بانک‌ها، مقرراتی مشخص و سخت‌گیرانه اعمال شده است. بانک‌ها تنها مجازند مقدار محدودی رمزارز، دقیقا برابر با نیاز قابل پیش‌بینی عملیاتی خود، نگهداری کنند. این مقدار باید صرفا برای پرداخت هزینه‌های اجرای تراکنش‌ها یا تست سامانه‌های رمزارزی مورد استفاده قرار گیرد و بانک‌ها حق ندارند از این رمزارزها به عنوان دارایی سرمایه‌گذاری یا برای کسب سود استفاده کنند.

همچنین بانک‌ها باید رویه‌ها و سیاست‌های مدیریت ریسک، نظارت بر بازار، امنیت سایبری و مبارزه با پول‌شویی را رعایت کنند. نگهداری بیش از حد رمزارز می‌تواند بانک را در معرض نوسانات بازار قرار داده و از دید نهاد ناظر تخلف تلقی شود. بنابراین بانک‌ها ملزم‌اند با دقت و بر اساس حجم تراکنش‌های مورد انتظار، میزان رمزارز مورد نیاز را تخمین بزنند و از هرگونه نگهداری مازاد خودداری کنند تا با مقررات OCC مطابقت داشته باشند.

تفاوت میان بانک‌های ملی و ایالتی آمریکا در نگهداری رمزارز

یکی از نکات مهم این تصمیم مقرراتی، تفاوت میان بانک‌های دارای مجوز ملی و بانک‌های ایالتی است. اجازه نگهداری رمزارز از سوی OCC فقط شامل بانک‌هایی می‌شود که تحت نظارت مستقیم این نهاد قرار دارند. اما بانک‌هایی که دارای مجوز ایالتی هستند یا زیر نظر فدرال رزرو فعالیت می‌کنند، همچنان با محدودیت‌ها و تردیدهایی روبه‌رو هستند.

بانک مرکزی آمریکا (Federal Reserve) در بیانیه‌های اخیر خود تاکید کرده است که نگهداری رمزارز به عنوان سرمایه اصلی برای بانک‌های ایالتی، اقدامی پرریسک و غیرایمن تلقی می‌شود. این تفاوت سیاست باعث شده است برخی بانک‌ها به سمت اخذ مجوزهای ملی سوق پیدا کنند تا امکان ارائه خدمات مبتنی بر رمزارز را داشته باشند. در نتیجه، فعلا فقط بانک‌های ملی می‌توانند از مزایای جدید برای تسهیل تراکنش‌ها از طریق crypto custody بهره‌مند شوند و رقابت در ارائه خدمات زنجیره‌ای میان بانک‌ها افزایش یافته است.

آینده خدمات بانکی مبتنی بر رمزارز و تاثیر crypto custody بر صنعت

امکان جدید نگهداری رمزارز توسط بانک‌های ملی، باعث خواهد شد این نهادها بتوانند محصولات و خدماتی همچون انتقال استیبل‌کوین، توکن‌سازی سپرده‌ها و اجرای تراکنش‌های زنجیره‌ای را با سهولت و سرعت بیشتری انجام دهند. با برداشته شدن مانع نگهداری رمزارز برای پرداخت کارمزدها، بانک‌ها دیگر وابسته به شرکت‌های شخص ثالث برای تامین گس فی نیستند و می‌توانند کل فرآیند انتقال دارایی دیجیتال را داخلی‌سازی کنند.

انتظار می‌رود در ماه‌های آینده بانک‌هایی که برنامه‌های توکنایزیشن یا استیبل‌کوین دارند، عملیات مدیریت رمزارز را به بخش‌های داخلی خود منتقل کنند. این تحول علاوه بر ارتقای امنیت و کاهش هزینه‌ها، بانک‌های سنتی را در رقابت با شرکت‌های رمزارزی و فین‌تک‌ها توانمندتر خواهد ساخت. البته این تغییرات هنوز شامل همه بانک‌های آمریکا نمی‌شود و اگر هماهنگی میان نهادهای نظارتی بیشتر شود، امکان توسعه بیشتر خدمات بانکی مبتنی بر رمزارز و فناوری بلاک‌چین نیز فراهم خواهد شد.

در نهایت، تصمیم OCC درباره crypto custody می‌تواند نقطه عطفی برای نظام بانکی آمریکا باشد. این اتفاق همزمان فرصت رشد و نوآوری را برای بانک‌ها به ارمغان می‌آورد و هم چالش‌هایی چون مدیریت ریسک و رعایت چارچوب‌های مقرراتی را برای آنها افزایش می‌دهد. آینده صنعت بانکداری و ارتباط آن با رمزارزها تا حد زیادی به نحوه اجرای این مقررات و میزان انعطاف‌پذیری سایر نهادهای ناظر بستگی خواهد داشت.